دسته : مداحی صوتی  تعداد بازديد : 4608

آقا تشریف آوردند
شیخ محمّد شریفی را بسیاری از اهل علم مشهد، به تقوا و فضل و درس خوانی می شناختند. سال ها بودکه در مدرسه ی علمیّه عباسقلی خان حجره داشت و تمام توان و وقت خود را صرف عبادت و کسب علم می کرد. وقتی که مبتلا به کسالت شد وظیفه ی خود دانستم که از او پرستاری کنم. دکتر به رویِ سرش می آوردم و داروهایش را به حلقش می ریختم. رختخواب و حجره اش را تمیز می کردم و غذا برایش مهیّا می نمودم. طلبه های دیگر هم هوایش را داشتند. با این وجود، روز به روز حالش بدتر و وخیم تر می شد. چشمانش حسابی به گودی نشسته بود و نمازش را خوابیده می خواند. رنگِ چهره اش شده بود عینهو زرد چوبه و قامتش همچون نِی! جز پوست و استخوان، چیزی برایش نمانده بود و اگر چیزی ازش می پرسیدی به زحمت می توانست پاسخ دهد. آن روز که پیغام داد؟ «من رفتنی ام، بَر و بچّه ها را جمع کنید»، بد جوری همه نگران شدند. از هر طرف صحن مدرسه چند طلبه را می دیدی که عبا بر دوش درحرکتند. مسیرِ همه به سمت حجره ی شیخ محمّد بود. حجره پر شده بود از طلبه ها و حتّی چند طلبه با نگرانی و اضطراب، پشت در ایستاده بودند. پایِ چشمِ همه خیس بود امّا کسی بلند، بلند گریه نمی کرد. من از همه به او نزدیکتر بودم و دستش را در دست داشتم. گاه نبضش تند می زد وگاه کُند! اِنگار نکران و ناراحت بود. همان طور که رو به قبله دراز کشیده بود با چشمانی گِرد شده، به اطراف نگاه می کرد و هِی می گفت: «یا علی بن موسی إلرّضا علیه السّلام، سال هاست که از وطن و فامیل، دل کنده و به درِ خانه ات آمده ام و عتبه ات را بوسیده ام. امّا حالا این شیطانِ خبیث دارد مرا اذیّت می کند، تو را به حقّ مادرت زهرا علیها السّلام کُمَکَم کن». با شنیدن این جملات، دیگر، طلبه ها نتوانستند صدای گریه هایشان را درگلو حبس کنند. وقتی صدای گریه و ناله ی طلبه ها به اوج خود رسید که شیخ محمّد در حالی که سعی می کرد سرش را از روی بالش بلندکند با چهره ای برافروخته و لبی خندان فریاد زد: «آقا تشریف آوردند. خبیث رفت، آقا تشریف آوردند، شیطانِ خبیث رفت. آقا تشریف...». هنوز داشت حرف می زد که ناگاه گردنش سست شد و صورتش به سمت حرم مطهّر امام رضا علیه السّلام برگشت و غوغایی در داخل حجره بپاشد.
به نقل از سایت اسوه

دسته : مداحی صوتی  تعداد بازديد : 7557

دردناک ترین روز شیعه فرا رسید. روز عاشورا که برای همیشه تاریخ شیعیان در عزای امام خوبی ها و یاران باوفایش که در صحرای کربلا به شهادت رسیدند خواهند گریست. روزی که جهل و نادانی یک نسل از انسان ها باعث شد تا فرزند رسول خدا به فجیع ترین شکل ممکن به شهادت برسد تا اسلام زنده بماند. لقمه های حرام کار خود را کرد تا جایی که شش ماهه امام هم به شهادت رسید و حالا بعد از 1400 سال بازهم شیعیان و حتی ادیان دیگر در عزای امام حسین عزاداری می کنند. خدا به موسی فرمود اگر هرکس را تو شفاعت کنی خواهم بخشید به جز گروهی از افراد که حتی اگر پیامبر خاتم هم ضمانت آن ها را کند قبول نخواهم کرد و آن ها همان قاتلان حسین (ع) هستند که خودم از آن ها انتقام خواهم گرفت. همانطور که در این ده روز سعی کردیم یا حسین گقتیم سعی کنیم از این به بعد هم علاوه بر یا حسین گفتن با حسین هم باشیم تا برای حکومت عدل امام زمان (عج) آماده شویم. خدا را به سر بریده امام حسین (ع) قسم می دهیم که ظهور امام زمان را نزدیک کند.

شراب هیأت
از مجلس برگشته بود، خسته. به نظر خودش منبر خوبي شده بود. معروف بود و محبوب مردم. نزديك خونه كه رسيد ديد گوشه كوچه چند تا بچه خيمه‌اي زدند، سياه. تا چشمشون به حاج آقا افتاد دويدند جلو. حاج آقا يه روضه برامون مي‌خوني؟
-خسته‌ام
-تو رو خدا، فقط چند دقيقه!
-باشه ولي فقط چند دقيقه!!!
-هوراااااومد تو چادر و يه نگاه كرد، منبري نديد! صندلي هم! گفت: منبر، صندلي، چيزي؟
بچه‌ها گفتند: الان مياريم، چندلحظه بيشتر طول نكشيد كه يه پيت حلبي آوردند.به ناچار رو همون پيت حلبي نشست و مختصر روضه‌اي خوند، اما گريه شديد بچه‌ها يه كمي براش عجيب بود.به محض اينكه روضه تموم شد بچه‌اي با يه سيني چاي وارد خيمه شد. اول جلوي حاج آقا اومد و تعارف كرد. چايي رو كه برداشت با خودش گفت اينها بچه‌اند معلوم نيست ملاحظه نجس و پاكي رو مي‌كنند يا نه!!! و چايي رو طوري كه كسي نفهمه از زير چادر ريخت بيرون. حالا ديگه رسيده بود خونه، آروم آروم خواب بهش غلبه كرد، تو عالم خواب بي‌بي حضرت زهرا رو ديد، اما خانم از دستش ناراحت بود، خانم بهش گفت: چايي رو كه ريختي بيرون خودم برات ريخته بودم.
به نقل از سایت سه نقطه

دسته : مداحی صوتی  تعداد بازديد : 7756

بالاخره شب عاشورا فرارسید. یکی از بهترین شب های سال که ارباب دو عالم یارانش را جمع کرد و در آسمان ها زندگی بهشتی را نشانشان داد. یارانی که همه حسین (ع) را به تمامی نعمت های بهشتی ترجیح دادند. حبیب که دو بار برای امام کشته شد بازهم اگر زنده شود راه حسین را انتخاب خواهد کرد. عباس (ع) نمونه وفاداری و مردانگی است بازهم اگر به دنیا بازگردد سقای فرزندان امام حسین (ع) خواهد شد. امشب شب همه کربلا است ؛ شب حسین ، شب عباس ، شب علی اکبر و شب همه اصحاب و یاران که حسین را به همه خوبی ها ترجیح دادند تا فردا در عاشورا از دستان رسول خاتم جام شهادت را بنوشند. اعمال فراوانی برای امشب ذکر شده است ؛ مثل همیشه اولین آرزویمان دیدن جمال حضرت حجت است ؛ خدا را به تمامی خوبی های کربلا ، به حسین (ع) ، به دستان بریده عباس (ع) قسم می دهیم ظهور منجی عالم بشریت را نزدیک کند. از خدا می خواهیم در کنار یا حسین هایی که می گوییم کمک کند که با حسین باشیم. یا حسین با حسین است که معنا پیدا می کند.

باب الحوائج
عالم ربّانى حاج شيخ مرتضى آشتيانى رضوان الله تعالى عليه فرمود: كه حجة الاسلام حاج ميرزا حسين خليلى طهرانى اعلى الله مقاله فرمود: خبر داد ما را شيخ جليل و رفيق نبيل كه با همديگر سر درس صاحب جواهر رضوان الله تعالى عليه حاضر مى شديم .
يكى از تجار كه رئيس خانواده الكبّه بود، پسر جوان و خوش صورت و مؤ دبى داشت ، والده اش علوّيه محترمه همين يك پسر را داشتند كه اين هم مريض مى شود، بقدرى مرضش سخت مى شود كه به حال مرگ و احتضار مى افتد.
چشم و پاى او را مى بندند. پدرش از اندرون خانه به بيرون مى رود، و به سر و سينه مى زند مادر علويه اش به حرم مطهر حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام مشرف مى شود و از كليددار آن آستان خواهش و تمنا مى كند كه اجازه دهد شب را تا صبح توى حرم بماند.
كليددار اول قبول نمى كند، ولى وقتى خودش را معرفى مى كند و مى گويد: پسرم محتضر است و چاره اى جز توسل به ساحت مقدس حضرت باب الحوائج ندارم كليددار قبول مى كند و به مستخدمين دستور مى دهد كه علويه را در حرم شب بيتوته كند.
شيخ جليل فرمود: بنده همان شب به كربلا مشرف شدم و اصلاً خبر از تاجر و مرض پسرش اطلاع نداشتم ، همان شب كه بخواب رفتم ، در عالم خواب به حرم مطهر حضرت سيدالشهداء علیه السلام مشرف شدم و از طرف مرقد مطهر حضرت حبيب بن مظاهرع وارد شدم ، ديدم بالاى سر حرم ، زمين تا آسمان مملو از ملائكه هاست و در مسجد بالا سر حضرت پيغمبر ص و حضرت اميرالمؤ منين على علیه السلام روى تخت نشسته اند. در همان موقع ملكى خدمت حضرت آمده فرمود: السلام عليك يا رسول الله سپس فرمودند: حضرت باب الحوائج اباالفضل العباس علیه السلام فرمود: يا رسول الله پسر اين علويه عيال حاجى الكبه مريض است و به من متوسل شده ، شما به درگاه خدا دعا كنيد كه پروردگار او را شفا عنايت فرمايد:
حضرت رسول ص دستها را به دعا بلند كردند و بعد از چند لحظه فرمودند: مرگ اين جوان رسيده و كارى نمى شود كرد. ملك رفت و بعد از چند لحظه ديگر آمد و پس از عرض سلام همان پيغام را آورد.
حضرت رسول ص باز دستها را به دعا بلند كرده باز همان جواب را فرمودند: ملك برگشت .
يك وقت ديدم ملائكه اى كه در حرم بودند، يك مرتبه مضطرب شدند، ولوله و زلزله اى در بين شان بوجود آمد، گفتم چه خبر شده ؟! خوب كه نگاه كردم ، ديدم خود حضرت باب الحوائج علیه السلام كه با همان حالى كه در كربلا به شهادت رسيده اند دارند تشريف مى آورند، به حضرت رسول ص سلام كردند و بعد فرمودند: فلان علويه به من متوسل شده و شفاى جوانش را از من مى خواهد شما از حضرت حق سبحانه بخواهيد كه يا اين جوان را شفا دهد و يا اينكه ديگر مرا باب الحوائج نگوئيد.
تا پيغمبر اين حرف را شنيد چشمان مباركشان پر از اشك شد و رو به حضرت امير علیه السلام نمود و فرمودند: يا على تو هم با من دعا كن هر دو بزرگوار دست ها را رو به آسمان كرده و دعا فرمودند، بعد از لحظه اى ملكى از آسمان نازل شد و به محضر مقدس حضرت رسول اكرم ص مشرف شده و سلام كرد و فرمود: حضرت حق سبحانه و تعالى سلام مى رساند و مى فرمايد: ما لقب باب الحوائجى را از عباس نمى گيريم و جوان را هم شفا داديم .
من فورا از خواب بيدار شدم و چون اصلاً خبرى از اين ماجرا نداشتم ، خيلى تعجب كردم . ولى گفتم : اين خواب صادقه است و در آن حتما سِرّى هست .
وقتى كه برخاستم ديدم سحر است و ساعتى به صبح نمانده چون تابستان هم بود، طرف خانه حاجى الكبه براه افتادم .
وقتى وارد خانه شدم ، پدر آن جوان را در ميان خانه ديدم كه راه مى رود و به سر و صورت مى زند. به حاجى گفتم : چطور شده چرا ناراحتى ؟! گفت : ديگه مى خواهى چطور بشود. جوانم از دستم رفت .
دست او را گرفتم و گفتم آرام باش و ناراحتى نكن ، خدا پسرت را شفا داده و ترس و واهمه اى هم نداشته باش ، خطر رفع شده ، تعجب كنان مرا به اطاق جوان مريض و مرده اش برد، وقتى كه وارد شديم بقدرت كامله حق جوان نشست و چشم بند خود را باز كرد.
حاجى تا اين منظره را مشاهده كرد دويد و جوانش را بغل كرد.
جوان اظهار گرسنگى كرد، برايش غذا آوردند و خورد! گويا اصلاً مريض ‍ نبوده.
به نقل از وب سایت راسخون